Laurenç CAVALIÉ: « SÒLI SOLET »

Laurenç Cavalié es, d'en primièr, una prigondor de votz e un son de diableton que vos emmascan.

Dins « Sòli solet », canta, sona, tusta las percussions, nos mèna a quicòm d'un pauc fòl; coma se sortissiá sa musica d'un alambic.

A cada titól sem enfadats. Dins « Lo castanhièr », nos dona un acordeon a la debuta joiós, puèi ne'n sortís un son dissecat, al limit de l'avaliment de l'instrument. Una mena originala de rendre aquel poèma de J.-M. Petit. Se podèm tanben regaudir del ritme bufat a « La prima del païsan » de Claudi Alranq o a « La Perneta ».

Çò que cal reténer, es qu'aquel disc nos fa descobrir un autra biais, fòrt, plen de vitalitat e d'invencions, de cantar le repertòri popular lengadocian mas las creacions taben, la sieuna tant coma  la dels poètas occitans.

D'escotar e de tornar escotar !